به سمت خونه که راه افتاد هوا تاریک شده بود . وقتی داشت راه می رفت درد شدیدی تو پاهاش احساس کرد . یادش افتاد که امروز هم مثل بقیه روزها کفش پاش نیست و ادامه داد .

سرما رو با تمام وجود احساس میکرد . شلوارش پاره بود و باد دور پاهاش می پیچید . دونه های برف که به صورتش می رسیدند ، انگار که منظوری داشته باشند هر طوری می تونستند خودشون رو به گردنش میرسوندند و بعد به داخل پیراهنش لیز می خوردند .

سرعتش رو بیشتر کرد تا زودتر به خونه برسه . گرسنه اش هم بود. تصمیم داشت چیزی برای خوردن بخره اما دستش رو که تو جیبش کرد ، به جز پای خودش چیزی رو لمس نکرد .

دلش برای خواهر و برادرهاش تنگ شده بود ولی هیچ کس رو توی دنیا نداشت . هیچ چیز براش بهتر از یه حموم داغ و یه شام گرم نبود اما تا به خونه نمی رسید از این چیرها خبری نبود .

از جلوی مغازه ساعت فروشی که گذشت یادش افتاد نیم ساعت دیگه فیلم مورد علاقه اش از تلویزیون پخش میشه . سرعتش رو بیشتر کرد . از سرما دندوناش به هم می خورد .

میخواست کلاهش رو بکشه رو گوشاش اما همین امروز کلاهش رو ازش دزدیده بودند . برای اینکه گرمش بشه شروع به دویدن کرد . موقع دویدن فکر کردن براش مشکل بود و بجز خونه به هیچی فکر نمی کرد .

هوا روشن شده بود ، هنوز داشت می دوید و به خونه نرسیده بود .

از جلو مغازه ساعت فروشی که گذشت فهمید ساعت کارش رسیده و گفت : آقایون خانوما خواهش میکنم به من کمک کنید .